Of hoe een gelijkspel kan aanvoelen als een overwinning

“You Winsum, you lose some!” Voor mij kon de wedstrijd geen beter begin hebben. Een damesteam in rood-zwart tenue dat in koor mijn quote over sportpark Schouwerzijlsterweg schreeuwde. Het beloofde een verschrikkelijk spannende wedstrijd te worden. En dat werd het ook. Van begin tot eind.

Viboa was de bij voorbaat uitgeroepen winnaar van deze competitie. Enkele optimistische diva’s hadden twee weken geleden nog geroepen dat de strijd nog niet gestreden was, dat we het er niet bij zouden laten zitten, dat wij best kampioen konden worden. Wij konden best van deze koploper winnen. De rest had ze tegengesproken. Nee, zij waren niet pessimistisch, zij waren realistisch. Viboa was gewoon beter. Was men soms de vorige wedstrijd vergeten?

Al vanaf het eerste fluitsignaal bleken Diva en Viboa ontzettend aan elkaar gewaagd te zijn. Prachtige kansen wisselden elkaar op beide helften af, maar zonder resultaat. Diva liet meerdere keren zien prima opgewassen te zijn tegen de ongeslagen koploper. Evita, Diana en Tilly waagden allemaal een poging om Diva naar een voorsprong te schieten, maar vonden het geluk niet aan hun zijde toen drie keer op rij de bal rakelings langs de paal in de bosjes verdween. Viboa vocht dapper terug: ook zij kwamen een aantal keer gevaarlijk dichtbij een 1-0 voorsprong, maar mede dankzij het vastberaden en cruciale optreden van keepster Maaike en laatste vrouw Annemarie kreeg Viboa het niet voor elkaar. Ook voorstopper Menta speelde een belangrijke rol: iedere ingooi van Viboa op de helft van Diva werd beantwoord met een keihard schot over de zijlijn. Dit ging zo lang door, dat het lachwekkend werd. Maar lachen om Menta, dat waren we natuurlijk wel gewend.

Toen Evita en ik in de laatste minuten van de eerste helft bebloed, bezweet en/of betraand het veld verlieten, namen Pascalle en Coralie onze plaatsen in. Pascalle zat meteen helemaal in het spel. Samen met haar moeder, die de hele wedstrijd al de sterren van de hemel speelde en haar tegenstander amper de kans had gegeven om een bal aan te nemen, speelde ze aan de linkerkant van het veld vier mensen uit alsof het niets was. PP had haar toon gezet.

0-0 was de ruststand, en Diva vertrok met opgeheven hoofd naar de kleedkamer, in tegenstelling tot Viboa. Conclusie: eerste helft gewonnen.

Zowel Diva als Viboa had een flinke peptalk gehad in de rust, dat was meteen duidelijk aan het begin van de tweede helft. Beide teams speelden alsof hun levens er vanaf hingen. Diva werkte samen. Balletjes doorkoppen, mannetjes overnemen, dieptepassjes geven, Diva deed het alsof ze nooit anders had gedaan. Silke stond als een pitbull haar vrouw te verdedigen en liet haar niet meer dan 50 centimeter van haar vandaan bewegen. Nynke liep zich het leplazarus en liet zien dat ze naast een goede aanvaller ook een prima verdediger was. Coralie had de zware taak om de sterspeelster van Viboa te dekken, maar die taak bleek haar op het lijf geschreven. De beruchte nummer twaalf kreeg de bal maar niet goed voor het doel. Ze werd er behoorlijk gefrustreerd van. En met haar meerdere teamgenotes: Viboa begon steeds gemener te spelen.

Ik had mezelf al ingesteld op een 0-0 overwinning, want dat zou het geweest zijn, toen Diva vlak voor het strafschopgebied van Viboa een vrije trap mee kreeg dankzij dat gemene spel. Uiteraard was er maar één iemand die van deze vrije trap een doelpunt kon maken: Diana. En dat deed ze. En hoe! Dit was niet zomaar een doelpunt, dit was een statement. Don’t fuck with Diva. Kneiterhard en tot op de millimeter geplaatst knalde de bal in de kruising. 1-0!

Helaas kwam er aan de vreugde die dit prachtige doelpunt teweegbracht snel een einde, toen Viboa binnen vijf minuten ook dankzij een vrije trap de 1-1 wist te scoren. De boel werd weer op scherp gezet. Nu Diva eenmaal aan de overwinning had geroken, zou ze niet zomaar genoeg nemen met een gelijkspel, en zeker niet met een nederlaag.

Iedereen ging tot het uiterste. Er werden felle duels aangegaan, tientallen kilometers gemaakt en er werd razendsnel geschakeld tussen aanvallen en verdedigen, zowel in de voorhoede als in de achterhoede. Iedereen hielp elkaar. Helaas mocht het niet baten: Viboa wist toch op een 2-1 voorsprong te komen.

In het laatste kwartier was zowel Diva als Viboa op haar laatste reserves aan het spelen. Diva wist met veel moeite nog een corner te slepen uit een mislukte aanval. Diana plaatste de bal zoals altijd perfect bij de tweede paal, maar hij schoot door. Gelukkig was daar vrouw van de wedstrijd Annemarie A, die op een sublieme wijze de bal binnen de lijnen wist te houden en een perfecte voorzet gaf aan Ardine, die de bal op haar beurt beheerst en zorgvuldig over de doellijn schoot. 2-2. Dit was geen gelijkmaker, dit was het winnende doelpunt. Diva juichte alsof ze zojuist kampioen was geworden. Zo voelde het ook. En terwijl Viboa in de laatste minuten koortsachtig probeerde alsnog de drie punten binnen te slepen, hield Diva het hoofd koel en werkte iedereen samen om dat te voorkomen. Even leek dat alsnog te mislukken, toen Viboa er met haar laatste kracht nog een fantastisch schot op doel wist uit te persen. Velen van ons hadden de nederlaag al als een voldongen feit beschouwd, maar superkeepster Maaike redde de wedstrijd met haar rechterhand. No way dat Diva zonder punten huiswaarts zou keren.

En zo geschiedde het. Het eindsignaal klonk, en terwijl Viboa met de staart tussen de benen afdroop, werd er luid gejuicht, gehigh-fived en nagepraat bij de dug-out aan Diva’s kant. Conclusie: tweede helft gewonnen.

Even leek het erop dat de uitslag van de derde helft alsnog roet in deze geweldige maaltijd zou gooien. Coralie kreeg autopech. Maar de diehardderdehelftdiva’s bewezen van iedere gelegenheid het beste te kunnen maken: wachten op de ANWB bleek helemaal niet zo erg te zijn in het zonnetje met een koud biertje op de parkeerplaats van de PLUS! Conclusie: derde helft gewonnen.

Sjaan

7 gedachten over “Of hoe een gelijkspel kan aanvoelen als een overwinning

  1. Klopt, dit geluid merkte ik ook op. Maar leek als ik ben wat betreft auto’s dacht ik: gewoon gaan! Uiteindelijk de startmotor kapot. De dag ervoor bleef die ook al een x hangen, maar wist ik veel. Blijkt het contact niet goed te verlopen waardoor ie is blijven hangen en dan draait ie door, wordt heet en verbrand. Plus dat de accu dan overbelast raakt en ik de radio en richtingaanwijzer niet tegelijk kon aan hebben. (Lees, het eerste belletje begon te rinkelen) toen ik rook zag bij de stoplichten vlakbij de plus dacht ik al, oehhhhh.(2e belletje) en toen die uitviel half op de parkeerplek ging alle belletjes af. Kapot! Haha alles verliep heel snel. ANWB was er heel snel en de auto staat nu bij de garage en wordt kosteloos gemaakt gezien ik de auto sinds woensdag had…

    Maar Sjaan, mooi verslag!

  2. Leuk verslag Sjaan!

    Coralie; Menta en ik vonden al dat je auto op de parkeerplaats in Winsum een behoorlijk vreemd geluid maakte, wat was er loos?

  3. Ik wil vaker zo’n beeldend verslag! Heb het gevoel dat ik er alweer helemaal bij was!!
    *trots*!!!

  4. Jaaaa, met 2-2 gewonnen. Wat een topverslag Sjaan. Waarbij nog vermeld mag worden dat jij een fikse steen bijdroeg aan het rechtervleugellam maken van de tegenstander. :-))

Reacties zijn gesloten.