Megadiva’s in de klaai

Dat de familie Nieuwenhuizen een hoofdrol zou opeisen in het – op papier eenvoudige – treffen met vv Middelstum stond vooraf al vast. Nog niet eerder in de roemruchte en rijke Divageschiedenis traden een Divamoeder en -dochter samen op in een knvb-competitiewedstrijd.

Bovendien: zonder die conceptie van pak ‘m beet 18 jaar geleden die ons vandaag de elfde Diva bezorgde, was de wedstrijd niet eens doorgegaan: elf is nou eenmaal het minimum. Hóe moeder en dochter die hoofdrol zouden spelen overtrof alle verwachtingen.

Picture this: Het platteland van Grunn. Een straffe wind. Een zon die zo laag staat dat ie niet eens boven de boomtoppen uitkomt, als er al boomtoppen zouden zijn. En een modderig weiland waarin de enkels van de voetballers bij elke stap door het zoegende gruinlaand worden verzwolgen. Alle enkels? Nee, niet alle enkels.

De swaarte klaai had geen enkele grip op de enkels van de familie Nieuwenhuizen, zo leek het. Zowel dochter als moeder vlogen over het veld als frisse hinden in een elfensprookje. Ardine was werkelijk overal te vinden, en Pascalle heerste langs de zijlijn. “Hoezo debuterende Diva?”, zou je je hebben afgevraagd als je haar gezien had.

Ronduit mystiek was de manier waarop Pascalle halverwege de eerste helft de bal bij haar moeder wist te bezorgen. Niemand weet nog hoe, of via wie, maar hij kwam er.

Picture this: Rechterkant van het veld en een meter of 15 over de middellijn op de helft van de tegenstander. Ardine krijgt de bal in haar voeten gespeeld en draait perfect open, treft 3 tegenstanders voor zich, wipt de bal over 6 benen, glipt langs 3 lijven, heeft vrije doorgang richting het doel, geen tegenstander weet haar nog te achterhalen, en een meter of 3 voor de rand van het strafschopgebied krult ze de bal over de grond rechts langs de keeper. Met links. Moi!

Maar dat gebeurde allemaal in de eerste helft. De tweede helft was een heel ander verhaal. Middelstum kwam op 1-1 en ook de andere Diva’s eisten hun hoofdrol op. Evita deed dat zelfs zeer nadrukkelijk door ons weer op voorsprong te brengen. Met veel strijd, megaveel strijd, wisten we Middelstum – dat verdiend gelijkmaakte – van winst af te houden. En ook al was die gelijkmaker een enorme Divadomper, daar in het zompige Middelstum, het deed niets af aan de historische betekenis van de wedstrijd of aan de moraal van dit verslag: hoe meer Nieuwenhuizen hoe beter.

 

6 gedachten over “Megadiva’s in de klaai”

Plaats een reactie