Een kampioenswedstrijd in februari

Al maanden werd er bij Diva ´83 nergens anders over gepraat: de lang verwachte, drie keer uitgestelde wedstrijd tegen VV Roden: de enige ploeg uit de competitie die, net als Diva, nog ongeslagen was. Op papier waren de twee koplopers erg aan elkaar gewaagd: allebei 28 punten uit tien wedstrijden. Diva iets meer doelpunten voor, Roden iets minder doelpunten tegen. Het beloofde een spannende wedstrijd te worden, want uiteraard waren beide teams vastbesloten om die drie felbegeerde punten te pakken en daarmee een sterke eerste plaats in de competitie veilig te stellen. 

Diva was in het nadeel. Diva speelde uit. En de aftrap vond plaats op een wel erg onchristelijk tijdstip voor Diva-begrippen: om negen uur. Negen uur ’s avonds?! Nee, lieve mensen. Negen uur ’s morgens. Een tijd waarop de meeste diva’s net de kroeg uit komen rollen, een broodje falafel achter de kiezen hebben en op zoek zijn naar hun fiets, totdat ze zich realiseren dat ze die eerder die nacht met hun bezopen hoofd in de gracht hebben gemieterd. Dit was dan ook de reden dat onze geblesseerde Ardine zich op de avond voor de wedstrijd opofferde, haar little black dress en haar stoute kistjes aantrok en naar de stad vertrok voor een surveillance: iedere diva die zij na 22.00 in de stad tegenkwam, had heel wat uit te leggen. 

Haar plan werkte, want zaterdagmorgen om kwart voor acht stonden er vijf auto’s en een grote groep fris en fruitige diva’s keurig tussen de Golden Retrievers, Engelse Bulldogs en Chihuahua’s te wachten voor de Martiniplaza. Wat, vraagt u? Jawel, lieve mensen. Een hondenbeurs. In de Martinihal. Op zaterdagochtend. Om kwart voor fucking acht. Blijkbaar zijn er meer mensen bereid om vroeg op te staan voor hun hobby. 

Enfin, eenmaal aangekomen op het sportpark in Roden bleek dat Diva nog meer in het nadeel was dan zij van tevoren had verwacht op het gebied van: (1) Uitrusting. Roden: matchende trainingspakken, inclusief roze rolkoffers. Diva: een bonte verzameling van verschillende kledingstukken die verdacht veel op een pyjama leken. (2) Gezelschap. Roden: een technische staf van minstens drie jonge, frisse, atletische mannen en een stuk of twintig supporters. Diva: een nog half slapende Jinke en een brakke Ardine. (3) Gemiddelde leeftijd. Roden: 18. Diva: 33.

Maar toen, de wedstrijd. Die begon met een aftrap van Roden. Een angstaanjagende aftrap. Want na het fluitsignaal stormde Roden onder luid gejuich en geschreeuw over de middellijn. Het tafereel deed me verbazingwekkend sterk denken aan een scene uit The Lord of The Rings.
Maar Diva bleef rustig. Diva hield het hoofd koel, niet eens bewust, maar het was gewoon verrekte koud. Diva dacht aan de woorden van Manon: gewoon lekker voetballen. Dus dat deed Diva. En zoals u gewend bent van Diva, als Diva gewoon lekker voetbalt, dan wordt er gemakkelijk gescoord. Het eerste doelpunt voor Diva was dan ook al snel een feit, uiteraard met dank aan onze enige echte Divana. Zonder twijfel het vroegste Divadoelpunt uit de geschiedenis. 

De toon was gezet en de tweede aftrap van Roden was een stuk ingetogener dan de eerste. En na die aftrap gebeurde er iets wat Diva later nog van pas zou komen: de bal werd in de sloot naast het veld getrapt. Handig, zo’n sloot naast het veld. Not. Natuurlijk was ik de gelukkige die de bal mocht gaan halen, en ik huiverde al even bij de voorstelling een hele wedstrijd te moeten voetballen met kletsnatte, half bevroren benen, maar er kwam hulp uit onverwachte hoek: de vlagger van Roden bood mij zijn arm aan en hield mij vast terwijl ik over de sloot boog om de bal eruit te vissen. Even kwam de gedachte in me op dat de beste man me nu natuurlijk ‘per ongeluk’ los kon laten, maar hij bleek een echte heer. Bovendien, riep Nynke later, “als’ie dat had geflikt dan waar’n we d’r boo’mop gedook’n!” That’s the spirit. Don’t fuck with Diva. 

Sorry, lieve mensen, ik dwaal af, u bent hier voor een wedstrijdverslag. Om het voor u overzichtelijk te houden, zal ik deze puntsgewijs voortzetten:
– Meesterlijk Majestueuze Manon zorgde na een sublieme assist van Divana voor een 0-2 waar zelfs Robin van Persie U tegen zegt;
– Levensgevaarlijke Lotte deed haar naam eer aan en zorgde voor een vermeldenswaardig aantal hartverzakkingen bij de keepster van Roden;
– Keepster Boem Boem Berthe kreeg op haar beurt ook de nodige stress te verwerken, maar wist zelfs de meest onmogelijke ballen uit het doel te weren;
– Strijdlustige Scoralie voorkwam ternauwernood een doelpunt door de bal precies op tijd van de doellijn te trappen;
– Evenwichtige Evita bewees haar kwaliteiten als mid-mid door te fungeren als stabiel aanspeelpunt voor het middenveld en droeg een noemenswaardig steentje bij aan de centrale verdediging;
– Sensationele Silke liet een knap staaltje verdedigingswerk zien en verloor haar tegenstander geen moment uit het oog;
– Dreigend Dynamische Joyce speelde haar eerste wedstrijd sinds haar comeback en het was alsof ze nooit was weggeweest;
– Verbluffend Felle Philippine dreef haar tegenstander tot waanzin met haar snelheid en haar onuitputtelijke doorzettingsvermogen;
– Griezelig Grandioze Grytsje gaf haar tegenstander het nakijken door keer op keer de bal te onderscheppen;
– Noemenswaardig Nauwkeurige Nynke was haar verdediger meerdere malen te slim af dankzij haar verbluffende snelheid, haar verbijsterende voetbalinzicht en haar beruchte schouderduwen.
– Abnormaal Agressieve Annie was verrassend aardig voor haar tegenstander, maar verminderde de dreiging achterin aanzienlijk
– Toonaangevend Talentvolle Tilly a.k.a. Mathilde gaf heerlijke dieptepassjes en was betrokken bij een aantal spectaculaire aanvallen van Diva;
– SuperSterke Sjors a.k.a. Georgiana verkoos als laatste vrouw veiligheid boven fraai voetbal en ramde alle ballen die over de middellijn kwamen regelrecht de sloot in;
– Dit leidde tot frustratie bij Roden, die de scheidsrechter om extra tijd vroeg aan het einde van de wedstrijd;
– Die extra tijd gaf Duizelingwekkend Doeltreffende Diana kans om nog een laatste sublieme pass op MMM te geven: 0-3!

Nul drie. Onverwacht, maar o zo welkom. De smaak van de overwinning was nog zoeter dan de thee in de rust. De derde helft vond plaats in de sauna en maakte het vroege opstaan meer dan waard. Laat de rest van het seizoen maar komen en markeert u zaterdag 30 mei alvast in uw agenda: groen, groen, groen…

De totstandkoming van de heerlijke overwinning en daarmee dit absurd lange wedstrijdverslag zijn mede mogelijk gemaakt door:

– VV Roden. Gastvrij, sympathiek en sportief. Kunnen veel clubs een voorbeeld aan nemen.
– De supporters in de tweede helft. Sam, Bram, BennieCoralie, en met name Juno en Jaïr (ik citeer: “rood zwart is zóóóó goed!”)
– Het duimen van invalleden Ilja, Bonny, LauraJenniferPascalle en Gabritta.
– Diva heeft geen drie trainers nodig. Diva heeft Jinke. Wij hebben niemand nodig die vanaf de zijlijn staat te roepen wat wij moeten doen. Wij hebben Jinke die juicht bij een doelpunt. Wij hebben Jinke voor het brengen van de waterzak en een aai over de bol. Wij hebben Jinke voor de wedstrijd, tijdens de wedstrijd en, het allerbelangrijkst, na de wedstrijd. Met haar grote loyaliteit en haar Diva-spirit is Jinke de überdiva van de week. Jinke, you rule!

1 gedachte over “Een kampioenswedstrijd in februari

Reacties zijn gesloten.