Diva

Ik ben een diva, want ik voetbal bij Diva ´83. Diva ´83 is een afkorting voor Dames In Voetbal Actief, maar wordt door tegenstanders vaak Dames In Vrouwen Actief genoemd. En eigenlijk kunnen we ons daar ook prima in vinden. Onze voetbalclub is in 1983 opgericht als eerste vrouwenvoetbalclub. Dat maakt Diva bijzonder.

Maar er zijn meer dingen die Diva bijzonder maken. Dat we maar één veldteam en slechts twee zaalteams hebben en daarmee misschien wel de kleinste voetbalclub van Nederland zijn, bijvoorbeeld. Dat er leden zijn die het beste uit zichzelf willen halen en nog steeds de stille droom hebben om profvoetbalster te worden, en dat anderen de eerste en tweede helft voor lief nemen, maar eigenlijk alleen maar lid zijn voor het meemaken van de derde helft. Dat dat niemand iets kan schelen. Dat het niet uitmaakt wie er beter kan voetballen: als je aanwezig bent, dan speel je mee. Dat onze spits op haar gemak een heel team voorbij speelt, en dan toch voor open doel de bal aflegt op mij, terwijl ze weet dat er dan niet gescoord wordt. Maar ze gunt het me zo. Dat we geen trainer hebben, maar dat het geven van training wordt afgewisseld door leden die zich daarvoor vrijwillig hebben aangeboden. Dat we het naast een trainer ook zonder coach moeten stellen. Én zonder keeper. Dat de laatste vrouw erom bekend staat penalty’s te veroorzaken door opzettelijk hands te maken in het strafschopgebied en dat daar gewoon om gelachen kan worden als het gebeurt. Dat onze linksback tijdens de wedstrijd meer bezig is met vogels spotten dan met voetballen.

Dat we een prachtig clublied hebben, maar geen fatsoenlijke yell kunnen bedenken. Dat er in het groepsgesprek op Whatsapp van alles wordt besproken, behalve voetbalzaken. Dat oud-leden al jaren geen lid meer zijn, maar toch nog steeds mee gaan op trainingsweekend. Dat ons jongste lid net zeventien is geworden en ons oudste lid de vijftig al is gepasseerd. Dat sommige leden een relatie met elkaar hebben, en dat een moeder en haar dochter samen in één team spelen. Dat iedereen fel tegen clubtrainingspakken is, want we zijn immers niet allemaal gelijk en we hoeven ook helemaal niet op elkaar te lijken. Dat er daardoor op het trainingsveld altijd alle kleuren van de regenboog te zien zijn. En die regenboog is dan wel weer toepasselijk, want alle geaardheden binnen het L(esbisch)H(etero)B(iseksueel)T(ransgender)-spectrum worden bij ons vertegenwoordigd.

Dat laatste is iets waar we bekend om staan en waar we (soms gekscherend: Dames In Vrouwen Actief) om bewonderd worden. Met de meeste tegenstanders hebben we veel plezier en door sommige teams wordt onze sportiviteit zelfs beloond met een fust bier na de wedstrijd. Maar helaas zijn niet alle teams even sportief. Juist in de tijd dat de KNVB aangeeft homodiscriminatie in de voetbalwereld te willen aanpakken, wordt er door sommige teams meer gediscrimineerd dan ooit tevoren. Enkele voorbeelden:
“Het zijn allemaal manwijven!”
“Gadver, blijf eens van me af, vieze pot!”
“Zie je die littekens op haar arm?! Ik zou mezelf ook van kant willen maken als ik lesbisch was!”
“Pak hem! Pak hem!”

Natuurlijk is hiervan meerdere malen melding gemaakt bij de KNVB, maar die wil er maar weinig van weten. Keer op keer worden wij opnieuw ingedeeld bij teams waar we eigenlijk niet meer tegen willen en durven spelen. Maar Diva zou Diva niet zijn als zij haar eigen strijd niet zou voeren: ondanks de grote verschillen tussen de spelers is Diva een team. Een ijzersterk team. Deze foto is behalve het bewijs daarvan, ook een dikke middelvinger naar al die hersenloze figuren die hun eigen onzekerheid en onkunde op het voetbalveld proberen te verbloemen met hun achterlijke opmerkingen. En tevens een oproep aan al die meiden die strontziek worden van hun grofgebekte teamgenotes. Wees welkom!

Nooit meer alleen, je bent nooit meer alleen, met zoveel diva’s om je heen.

Stand per 8 november 2014: Diva staat eerste

 

 

 

 

 

 

Bron: Sjaanschrijft

 

7 gedachten over “Diva

  1. Wow, ik had al een week niet op de diva-site gekeken, stom, stom. Wat een heerlijk verhaal.

  2. Ik bedoelde natuurlijk: “als eerste vrouwenvoetbalclub in noord Nederland.” ;-)

  3. Beste Diva’s

    Ook ik heb met genoegen het verhaal van Sjaan gelezen en natuurlijk de reactie van Minerva daarop.
    Ik wil graag even ingaan op de correctie van haar over de 1ste Nederlandese Vrouwenvoetbal Vereniging. Dat was niet Marjora (Marjola?) Girls, verscheidene andere clubs zijn eerder opgericht:

    In 1924( !!) is de Oostzaanse Vrouwenvoetbal Vereeniging opgericht
    In 1932 Chelsea Den Haag
    In 1954 Herbide uit ??
    In 1971 KFC ’71 in Delft (Kruikenlientjes Football Club)

    Een en ander staat overigens ook beschreven in een artikel over de geschiedenis van het vrouwenvoetbal door Marieke Berghuis en Anneke Venema in het eerste lustrumboekje van Diva in 1988.

    Geraldine

  4. Thaaaanks Minerfje!

    p.s. Je komt toch wel kijken en derde helften morgen he?….

  5. Zelden meegemaakt, zo’n Divactiviteit in een blog. Wat een feest der (h)erkenning!

    Een paar kleine correcties:
    – Diva was niet de eerste. Dat was Marjora Girls (1972, http://nl.wikipedia.org/wiki/Marjola_Girls).
    – Was het maar waar dat iedereen die aanwezig is ook speelt (= geblesseerdfrustratiedingetje).

    Enkele favoriete strofen:
    – Dat iedereen fel tegen clubtrainingspakken is, want we zijn immers niet allemaal gelijk en we hoeven ook helemaal niet op elkaar te lijken. Dat er daardoor op het trainingsveld altijd alle kleuren van de regenboog te zien zijn.
    – Dat de laatste vrouw erom bekend staat penalty’s te veroorzaken door opzettelijk hands te maken in het strafschopgebied.

    Thnx Sjaan!

  6. Een historische blogpost die nu al legendarisch is.

    Dat de grootste sportbond van Nederland zó faalt om onze liefste hobby de veiligheid te bieden die ze verdient is ronduit bizar. Hoeveel menslievende en voetbalminnende sporters én supporters moeten nog slachtoffer worden van zinloos fysiek en verbaal geweld, voordat de knvb werkelijk haar verantwoordelijkheid neemt?

    Natuurlijk is een sportbond niet verantwoordelijk voor debiele maatschappelijke verschijnselen. Maar dat ontslaat haar niet van haar plicht om alles in het werk te stellen de veiligheid te verbeteren.

    En hoe moeilijk kan het zijn?

    1. Luister naar je leden.

    2. Reageer fatsoenlijk op noodkreten (reageer überhaupt).

    3. Verscherp de regels. (Als ik een voorstel mag doen: maximaal 2 gele en één rode kaart per team per jaar. Wanneer het team nog een kaart krijgt wordt het verbannen van de competitie voor de rest van het seizoen. Wat een hoop ellende zal dat schelen! En ben je het als voetballer niet met de regels eens? Ga dan op ijshockey, of curling om mijn part, maar blijf alsjeblieft ver weg van ons heilige groene gras.)

Reacties zijn gesloten.