Diva – Warffum, part 2

Na een paar veel besproken eerste, tweede en derde helften was het gisteren tijd voor de laatste wedstrijd van een intensieve voetbalweek. Net zoals een week geleden stond Diva tegenover Warffum. Dát we zouden winnen, was vanzelfsprekend. Hóe we zouden winnen, dat was waar het om ging. Er was besloten dat Maaike in plaats van mij zou gaan keepen, ik zou Sjors’ positie op rechtsmidden overnemen, en Sjors zou op haar beurt haar debuut gaan maken in de achterhoede. Toen eenmaal de opstelling in serenadevorm door Tilly bekend werd gemaakt, was het voor mij toch even slikken toen ik hoorde wat het uitzicht van Maaike zou worden (drie prachtige Diva-achterwerken op de achterste lijn; v.l.n.r. Sjors, veurzitter, Meep Meep) en even overwoog ik om mijn keeperspositie terug te claimen, maar helaas had ik een zuivere hattrick aan Tilly beloofd dus besloot ik Maaike dat uitzicht maar te gunnen.

Na de aftrap ontstond er bij (bijna) iedereen een grote angst voor een herhaling van het drama van de vorige wedstrijd tegen Warffum, maar gelukkig kon de verdediging deze keer een doelpunt in de eerste minuut voorkomen. Zoals voorspeld had Warffum weinig kans tegen ons, maar scoren wilde in het begin van de wedstrijd nog niet echt lukken. De gehele voorhoede deed samen met het middenveld haar best om Diva op een voorsprong te krijgen, en er werd meerdere keren tevergeefs geschoten door Tilly, Manon, Lotte en Dongback. Dit leidde echter niet tot frustratie, Diva hield het hoofd koel en uiteindelijk was het Lotte die voor de rust een einde maakte aan de gelijkstand.

Terwijl Maaike en ik onder het genot van een kopje thee langzaam maar zeker onze normale huidskleur begonnen terug te krijgen (Maaike was blauw van de kou, ik paars van het zuurstofgebrek), brandde onze nieuwe coach Michiel voor het eerst los in de kleedkamer. Na een waslijst aan tips was het tijd voor de tweede helft en die begon meteen al goed toen er een tweede doelpunt voor ons viel. Vreugde op het veld, vreugde aan de lijn. Alleen aan de thuiskant overigens, de supporters van de tegenstander konden hun frustraties maar moeilijk verbergen en riepen nare verwensingen naar Diva, scheidsrechter en op het laatst zelfs naar hun eigen speelsters. Diva liet zich daar uiteraard niet door van haar stuk brengen, in tegendeel zelfs: 3-0.

Toen begon de wedstrijd bijna saai te worden voor Diva; de verdediging stond te blauwbekken op de middellijn terwijl onze aanval probeerde om nog een bal in het doel te krijgen, en Maaike stond bijna vastgevroren aan de grond. Uiteindelijk werd de kou haar teveel en kreeg ze last van haar hamstring, waardoor ik tot mijn vreugde toch nog even van het uitzicht op onze achterhoede mocht genieten. Moe maar voldaan was ik dan ook zeker toen niet lang daarna het eindsignaal klonk, en dat gold ook voor de andere dames. Vrouw van de wedstrijd was Sjors, die haar kleine snelle dame volledig in de tang had en niet één keer heeft laten scoren, zelfs niet toen het meisje agressief begon te worden. Man van de wedstrijd was Michiel met zijn bruikbare tips die misschien zelfs wel mijn leven hebben gered (als mijn hoofd in de tweede helft nóg roder was geworden was het waarschijnlijk geëxplodeerd).

Na wat ophef over duidelijk aanwezige maar onvindbare tijgerbalsem (die uiteindelijk een aantal uur later werd ontdekt in Minerva’s tas) en een verdwenen kleedkamersleutel was het eindelijk tijd om te douchen onder het genot van prachtige liederen, gezongen door onze nachtegaaltjes Tilly en Lotto. Daarna volgde uiteraard chocomel en bier. (En bier, en bier, en bier, en tafelvoetbal, en pizza.)

En nu, ter afsluiting van een geweldige voetbalweek, de inmiddels beroemde twaalf hoogtepunten:

1.       Oké, ik geef toe, het was grappig. Het ontplofte chipszakje in mijn voetbaltas (TKB – DIVA, 3e helft)

2.       De kan bier van de sigarenman (DIVA – Warffum, 3e helft)

3.       Het Milkyway-experiment van Tilly en Minerva (TKB – DIVA, 3e helft)

4.       Het feit dat Fatima haar voetbalschoenen en ik mijn hele voetbaltas was vergeten mee te nemen naar de wedstrijd (DIVA – Warffum, 1e helft)

5.       Lotto en Johanna die de tussenstand niet wisten (DIVA – Warffum, 1e helft)

6.       Onze veurzitter die bijna ging dansen(!!!) (TKB – DIVA, 3e helft)

7.       Het feit dat we veertien doelpunten in drie wedstrijden hebben gemaakt

8.       De bijna-goal van Dongback (DIVA-Warffum, 2e helft)

9.       De welkome coaching en aanwezigheid bij de derde helften van Michiel

10.   De geniale terugspeelbal van Sjors (DIVA – Warffum, 2e helft)

11.   De bijna-kopbal van MeepMeep (TKB – DIVA, 2e helft)

12.   De aanwezigheid van onze supporters: Menta, Sanne, Goedele, Renee, Hilke: thanks for your support! 🙂

4 gedachten over “Diva – Warffum, part 2”

  1. Mooi Janet, jammer dat t bijna afgelopen is met de wedstrijden. 14 doelpunten in 3 wedstrijden!!!!!!! Als we dit doorzetten zou er volgend jaar dan een kampioenschap inzitten?

  2. Dat is een essentiele voorwaarde voor het kampioenschap volgend jaar Janet!
    Net als die briljante verslagen van jou 😎
    Want winst is geen winst zonder bier, chocomel, pizza/frikandellen en minimaal 12 hoogtepunten.

Plaats een reactie