Diva – Groninger Boys, zaterdag 17 november

“Ze zijn allemaal omgebouwd!”, klonk het een paar keer, met name als we de Groninger Boys onze hielen lieten zien, wat veelvuldig gebeurde. Misschien was het wel steeds dezelfde Groninger Boy die het riep. Het was in de eerste helft en ik kon de humor er nog van inzien. Als je als voetbalster met zo’n clubnaam door je voetballeven moet gaan zijn identiteitsproblemen best begrijpelijk, bedacht ik. En “Viva la Diva!” dacht ik ook. “Pak hem”, pak hem!”, klonk het later. Voor wie dat bestemd was, geen idee.

Het was sowieso lastig voetballen vandaag, naast de hatelijke opmerkingen. De zon stond laag en het veld was zompig, hobbelig, zwaar. En het was een wonderschone herfstdag; zo mooi beleef je ze niet vaak. Phlippi kon er niet genoeg van krijgen. De hele wedstrijd niet. Als ze niet stond weg te genieten, dan was ze wel bezig om de tegenstanders het licht te laten zien. “Waarom doe je zo? Het is zo’n mooie dag.”

De sympathieke scheids – de enige echte man in het veld – had het zwaar. Het was zijn debuutwedstrijd als knvb-scheidsrechter, inclusief beoordelaar langs de lijn. “Er gebeurde zóveel”, verklaarde hij achteraf. De ellendigheid die sommige Groninger Boys uitkraamden was hem niet ontgaan en dan krijg je het als kersverse scheids rauw op je dak. En niet alleen als scheids. Ook als mens.

Gelukkig was het niet alleen kommer en kwel bij de Groninger Boys. Er liepen een paar tussen die het spelletje echt leuk speelden en de 1-0 voorsprong, na ongeveer een kwartier in de tweede helft, was dan ook niet helemaal onverdiend. Diva riep het onheil over zichzelf af. Als er donkere wolken in de buurt waren geweest, dan hadden die zich haastig rond de stralende zon samengepakt, maar nee, er was geen vuiltje aan de lucht. Letterlijk niet.

Wat een van de Boys me precies toebeet toen ze langs me liep weet ik niet meer, wil ik niet meer weten, maar het kwam nogal onverwacht en heel naar op me over. Ziek zeg ik nu, maar op dat moment ging ik er even van op tilt. Heel even. Op tilt… In een waas van verstandsverbijstering ging ik achter haar staan, uit het zicht van de scheidsrechter, zo ben blijkbaar ook, en probeerde haar een fikse – laat ik zeggen corrigerende – schop op haar achillespees te geven. Maar omdat echte haat bij mij altijd te kort duurt miste ik en schampte slechts haar enkel. Dat ik daarna, ondanks de misser, de gebeten hond was begreep ik wel. “Pak hem, zij schopte!”, riep iemand. Vanaf die uitroep was er nog maar een grotere genoegdoening mogelijk: winnen!

Sjors ging voorop in de strijd. Als ik haar tegenstander had mogen zijn dan had ik geroepen: “Er loopt ook een beest tussen! En ze heet Sjors!” En zo was het. Mooi om te zien hoe een aantrekkelijk knuffelbeest van 1 meter 85 zichzelf in mum van tijd kan ombouwen tot een brok onweerstaanbare woestheid.

Alle Diva’s vochten voor wat ze waard waren, en Lotte en Diana schoten de hatelijkheid in dit verhaal aan flarden met de drie allermooiste doelpunten van dit seizoen. Van álle seizoenen. Zo’n tot in het diepste van mijn ziel gevoelde overwinning maak ik zelden mee.

De tweede goal die de Groninger Boys maakte, in blessuretijd, was een eretreffer voor hun keeper en enkele andere uitblinkers van het team. Dankzij hun zegevierde het voetbal en is het toch nog een mooie zaterdag.

Minerva

11 gedachten over “Diva – Groninger Boys, zaterdag 17 november”

  1. Prachtig manon! ik voel de hatelijkheid weer, maar bovenal de euforie van het winnen en ook de opluchting van de diva-doelpunten! Een wedstrijd van gemengde gevoelens.. bedankt voor dit verslag!

  2. Mooi dat je dit geschreven hebt Minerf,
    heel vervelend dat een deel van Groninger Boys op deze manier voetbal bedrijft.
    Ik ben blij dat ik hier niet wekelijks mee te maken heb, anders zou ik direct met voetbal stoppen.
    Respect voor degenen van GB die op een fatsoenlijke manier voetbalt.

  3. oooooohhhh, wat jammer dat ik er niet bij was Minerf. :-X :reallyangry: 😀
    Ouderwets beuken. Yihaaaaaaaaa.

    Minerf; wraak is zoet in de mond maar vergif in het hart(Rita Mea Brown). Wat fijn dat je mis schopte…
    En nog heerlijker: Jullie hebben gewonnen!!!!!!!!!!

Plaats een reactie