DIVA ’83 2 – CSVH 1

Op maandag 5 november had Diva 2 eindelijk weer de eer om de onveilige zaalvloer van de Wijert nog onveiliger te maken. Een wedstrijd tegen CSVH stond op het programma, en ondanks hun lage positie op de ranglijst vreesde ik voor een nederlaag. Dit ten eerste omdat ik getuige was geweest van de wedstrijd tussen CSVH en Diva 1, waar onze heldinnen met pijn en moeite met een 4-2 eindstand drie punten in de wacht had gesleept, en ten tweede omdat de teleurstelling van onze onverwachte 8-0 nederlaag in Gieten nog vers in het geheugen lag.

Bij de andere dames was dit pessimisme in geen velden of wegen te bekennen, en om de teamspirit niet te beïnvloeden besloot ik om de dames niet lastig te vallen met mijn negatieve stemming. Samen met Maaike, Menta en Sjors kwam ik (een kwartier te laat, iets met een zaaltas die om half 8 nog uit de Mondriaanstraat gehaald moest worden) aan in de zaal en al snel bleek dat we beter schaatsen onder hadden kunnen binden, de zaal was zo glad dat we alle kanten op glibberden.

Voordat de wedstrijd kon beginnen waren we nog even genoodzaakt onze vrouwelijke charmes in de strijd te gooien bij de scheidsrechter vanwege twee verlopen spelerspassen. Uiteraard was deze zeer gevoelig voor de zestien oogjes die hem hoopvol aankeken en zag hij het door de vingers. De wedstrijd kon beginnen en meteen werd duidelijk dat de scheidsrechter ook niet ongevoelig was voor het vrouwelijk schoon dat rondliep bij de tegenpartij. Meneer hing de clown uit en was meer bezig met grapjes maken dan met fluiten. Dit kwam de sfeer wel ten goede, al snel leek de wedstrijd meer op een gezamenlijke training dan op een competitie, maar dit veranderde toen Sjors keihard de bal langs de keeper van CSVH in het doel wist te knallen.

CSVH stond direct op scherp, en helaas volgde de gelijkmaker snel. In eerste instantie hield Diva het hoofd koel; er werd goed overgetikt en weinig balverlies geleden. We waren duidelijk sterker dan onze tegenstander, maar de paniek sloeg toe toen het einde van de eerste helft naderde en het ons maar niet lukte om te scoren. Goedele had weer last van het Torres-syndroom: prachtige voorzetjes werden haar gegeven en het lukte haar zelfs een paar keer om haar vrouw uit te spelen en een 1-op-1-duel met de keeper aan te gaan, maar het leek alsof de bal een eigen leven leidde en keer op keer belandde hij naast, over of recht in de handen van de keepster. Uit pure frustratie besloot ik vanaf de middellijn een poging te wagen, maar ik raakte de bal verkeerd waardoor deze met een slakkengangetje van 5 km/h op de keeper afrolde. Zij bukte om de bal op te pakken, maar maakte een gigantische inschattingsfout waardoor de bal met een snelheid die inmiddels afgenomen was naar 1 km/h tussen haar benen én handen door rolde. Even voelde ik me bijna schuldig en kreeg ik een rood hoofd van plaatsvervangende schaamte voor de keepster, maar we stonden weer voor en dat was reden om te juichen.

Met 2-1 gingen we dus de rust in en na een goede tip van Joletta (schiet van afstand, die keepster kan niks!) was het tijd voor de tweede helft. De concentratie bij de aftrap was ver te zoeken, terwijl de scheidsrechter op het punt stond om af te fluiten hadden Menta en Sjors hun gedachten bij andere dingen (“Sjors, trek eens aan m’n vinger!”), maar dit had gelukkig geen consequenties. Er werd goed verdedigd en veel aangevallen. Ondanks de vele scoorpogingen van Goedele was het Menta die de 3-1 tot stand bracht dankzij een prachtige assist van Sjors. CSVH werd fanatieker en nog even werd het spannend, maar dankzij het uitstekende verdedigen van Nori en Sandra en de goede coaching van keepster Maaike kreeg de tegenstander weinig kans om te scoren. In de laatste tien seconden verslapte de aandacht en werd het toch nog 3-2. Dit mocht de pret niet drukken, de eerste Diva 2-overwinning van de competitie was een feit en dankzij dat staat Diva 2 niet langer onderaan, heuj!

Janet

1 gedachte over “DIVA ’83 2 – CSVH 1”

Plaats een reactie