Diva 2 – Drs. Vijfje 6

Zondagmiddag, vijf uur. Terwijl ik languit op de bank mijn GTST-achterstand wegwerk met mijn telefoon, verschijnt er boven in beeld een melding: “bericht van Mirjam”. Altijd als die naam in beeld komt, slaat mijn hart een keertje over. Berichtjes van onze voormalige wedstrijdsecretaris betekenen namelijk vaak dat ik iets ben vergeten. Zo ook deze keer: “Hi Janet, heb je gezien dat er voor morgen geen scheidsrechter staat ingepland?” Shit, dat had ik toch gecheckt? Ik besluit dat de relatiecrisis van Nina en Mike maar even moet wachten en begin potentiële scheidsrechters te bellen. Helaas met weinig resultaat: op zondagmiddag hebben de meeste mensen blijkbaar wel betere dingen te doen dan hun telefoon opnemen.

Gelukkig is daar altijd nog mijn rots in de branding: ex-Diva Johanna offert zich op om te fluiten en zorgt er daarmee voor dat ik een paar uur later heerlijk in slaap val.

Nou ja, heerlijk… Ik droom over mijn aartsrivaal, de dame met de donkere krullen, de snelle benen en de roze schoenen, de aanvoerder van onze tegenstander. Al meerdere seizoenen komen onze teams elkaar tegen, en tot nu toe heeft mijn team altijd het onderspit moeten delven. In mijn droom hoor ik haar schelle stem het enige woordje schreeuwen dat haar vocabulaire rijk is: “scheids! Scheids! Scheids!” De woorden krijgen een vorm, een gedaante, ketsen tegen de muren van de sporthal en schieten als ongeleide projectielen door de zaal. Ik begin te rennen, ik moet ze ontwijken, maar de vloer is zo glad dat ik uitglijd. “Scheids! Scheids! Scheids!” Net als ik wil gaan schreeuwen, schrik ik wakker en het duurt even voordat ik besef dat ik niet in de zaal van de Wijert lig, maar naast het aantrekkelijke knuffelbeest van 1.85.

De rest van de dag denk ik niet meer aan mijn nachtelijke avontuur. Ik ga naar college, doe boodschappen, werk een paar uurtjes, race naar huis, eet daar een broodje met Sjors om vervolgens een half uur uit mijn neus te vreten terwijl ik kreten uit de wc hoor komen die meer bij een bevalling passen dan bij een toiletbezoek. Net als na een bevalling word ik daarna bijna gedwongen om het resultaat van het zwoegen van mijn wederhelft te bewonderen, alleen hoef ik het gelukkig niet vast te houden om er een band mee te krijgen.

Dan is het toch echt tijd om mijn angst onder ogen te komen en begeven we ons naar de sporthal, waar in de kleedkamer eerst gezongen wordt en cadeautjes worden uitgedeeld omdat een aantal dames afgelopen weekend weer een jaartje ouder is geworden. Wanneer ik de zaal betreed slaak ik in stilte een zucht van opluchting, omdat ik zie dat de belichaming van het Kwaad haar taak als aanvoerder heeft overgedragen aan een stuk vriendelijker ogende dame en zelf niet aanwezig is.

Nadat we uitgevochten hebben wie er op de bank mag beginnen (ja dames, bij Diva 2 is dat tegenwoordig de meest gewilde positie) wordt er afgetrapt door drs. Vijfje. Beide teams voetballen wat rommelig in het begin, maar mede dankzij de goede support van Maaike, die langs de lijn zit, en Jitte, die haar plaats in het doel heeft ingenomen, is het Diva die de leiding in het spel neemt en ervoor zorgt dat Menta de 1-0 kan maken. Met deze stand gaan we ook de rust in en nadat opnieuw is besloten wie Maaike eerst gezelschap mag houden trappen wij af. Er wordt goed verdedigd, Joletta staat als een huis en drs. Vijfje krijgt amper de kans om de keeperkunsten van Jitte te testen. Als er dan toch af en toe een bal langs de verdediging komt, is Jitte daar om hem zonder al te veel moeite van de doellijn te trappen. Sandra en Mirjam blijken een prima team in het midden, ze weten Goedele prachtige voorzetjes te geven door Sandra’s techniek en Mirjams snelheid optimaal te benutten. Helaas rust de Torresvloek nog steeds op onze blonde voetbalgodin en leiden haar vele schoten op doel niet tot een 2-0 voorsprong.

Gelukkig zijn Sjors en ik er om die 2-0 voorsprong toch tot stand te brengen: na een perfect één-tweetje met Mirjam sprint ik langs de rechterzijde naar voren, waar ik de bal afgeef aan Sjors die de bal recht voor het doel in één keer langs de keeper schiet. Niet lang daarna is het opnieuw Menta die scoort en in mijn hoofd hebben we al gewonnen. Vijfje zet mij weer even met beide benen op de grond als één van haar snelle dames de stand door de benen van Jitte naar 3-1 schiet. Wij trappen weer af en ik wil mijn teamgenootjes voorstellen om de rest van de wedstrijd met zijn allen te verdedigen zodat we niet alsnog onze voorsprong verliezen, maar Sjors heeft een beter idee en vanaf de zijkant van het veld de bal schiet ze de bal keihard tegen de netten van de tegenstander. 4-1. Johanna fluit af en ik weet niet hoe snel ik bij de nieuwe aanvoerder van Vijfje moet zijn om het wedstrijdformulier te laten ondertekenen. Het is een ontzettend sympathiek meisje, ze feliciteert me met onze overwinning en even vind ik het jammer dat het niet de hand van haar voorganger is die de handtekening zet, maar ik troost mij met de gedachte dat zij vanavond van haar voormalige teamgenootjes de teleurstellende uitslag hoort, en tot overmaat van ramp op de ranglijst ziet dat haar minst favoriete team in één wedstrijd twee plaatsen omhoog is geklommen. Diva 2 is back in the game!

Janet

6 gedachten over “Diva 2 – Drs. Vijfje 6”

Plaats een reactie