Bekeren in Winsum

Bekervoetbal… Volgens vele voetballers het mooiste dat er is. Bussen vol fanatieke supporters, vuurwerk op het veld en natuurlijk een flinke portie spanning, want het blijft natuurlijk wel de kortste weg naar Europa. Althans als je bekervoetbal in pak em beet Duitsland of Engeland speelt.En dat is toch wat anders dan bekervoetbal in de tweede klasse onderbond van het zaalvoetbal. Hier bestaat de voorbereiding uit tien minuten koukleumen, omdat Joletta het rode lampje niet kan vinden en met Sjors raven in de auto op Mental Theo en Charlie Lownoise. Wel hadden we een supporter mee, dat dan weer wel.

Er werd nog wel gefantaseerd over een warming up met echte pionnetjes, daarna terug de kleedkamer in en dan in vaste formatie het veld op marcheren, maar uiteindelijk werd het toch het aloude kleden-plassen-tassen neerzetten-warmlopen-balletje tikken-(nu al???) beginnen. En dat geheel ongeorganiseerd en volledig asynchroon.

Kon ons dat wat deren? Absoluut niet! Vanaf het begin zetten we Winsum vast op eigen helft en dat resulteerde al snel in een doelpunt van Manon. Of Margreet. Dat weten we eigenlijk nog steeds niet. Who cares, we stonden voor! Daarna lieten we Winsum heel sportief terugkomen tot 1-1 (we blijven Diva hè?) Om ze vervolgens met een 4-1 achterstand de rust in te sturen. Doelpunten gemaakt door Manon en/of Margreet. U mag het zelf invullen.

Na een geniale aanwijzing van Joletta in de rust ‘Bij een doeltrap moeten we snel omschakelen!’ (ik weet nog steeds niet of ze een doeltrap van onze keeper of die van de tegenpartij bedoelt) en een tevreden knikje van onze supporter, gingen we vrolijk verder met waar we mee bezig waren: lekker voetballen en doelpunten maken. Voor de verandering mocht Sjors ook nog eens een keer scoren en de andere doelpunten werden gemaakt door… Ach, dat weet je inmiddels wel.

Ook deze helft gunde we Winsum een doelpuntje (anders ging Janet zo naast haar schoenen lopen) en met een kolossale 7-2 overwinning zochten wij snel weer de kleedkamer op. Geen ereronde over het veld, verslagen tegenstanders van de grond tillen: nee hoor, de volgende wedstrijd stond op het punt van beginnen en we werden vriendelijk doch beslist van het veld gekeken.

Eenmaal in de kleedkamer werd er nog een lied aangeheven, maar alleen is ook maar alleen en dan konden we toch maar beter de overwinning vieren mét onze ene supporter. In de kantine smaakte het bier, spa rood, rivella, aquarius en bounty prima, terwijl we ons vergaapten aan de prijzenkasten van Futsal Winsum en de Biljartclub Winsum. Na nog een wetenschappelijk onderzoek te hebben uitgevoerd (the places to be in Winsum zijn: De gouden karper én Toby’s), gingen we voldaan weer terug naar Groningen.

Niks geen groot onthaal met supporters, een emotionele speech van de voorzitter of zelfs maar een spandoekje met een verwijzing naar Brussel. Nee hoor, bekeren in de tweede klasse onderbond van het zaalvoetbal levert je alleen maar de wetenschap op dat je voor de volgende ronde vast niet weer zo’n geluk hebt met de loting en er dan alsnog uitvliegt. Heerlijk!

Tilly

6 gedachten over “Bekeren in Winsum”

Plaats een reactie